X
GO

Actueel nieuws

Bewaring bataat

Bewaring bataat

In het kader van het VLAIO LA-traject ‘Succesvolle uitbouw van de teelt van bataat in Vlaanderen’

Auteur: Tack Annelien/donderdag 4 april 2019/Categorieën: Openluchtteelt, Andere gewassen, bataat, Innovaties, bataat, Projecten, Vlaamse Overheid, VLAIO (ex IWT), BATAAT, Thema, bewaring, Actueel, Niet-leden

In het kader van het VLAIO LA-traject ‘Succesvolle uitbouw van de teelt van bataat in Vlaanderen’ onderzoeken PCG en PCA de mogelijkheden en moeilijkheden van de teelt en bewaring van bataat – door sommigen beter gekend als zoete aardappel. Concreet wordt er in het onderdeel bewaring nagegaan wat de beste wondheel- en ventilatiestrategie is en of en welke kiemremming noodzakelijk is. Meer specifiek is er aandacht voor de kwaliteit (uitwendig en inwendig) en het voorkomen van naoogstproblemen zoals rot, kieming en residuen. In het eerste projectjaar lag de klemtoon voornamelijk op de wondheling en werd de invloed van de wondheling op de bewaring nagegaan.

 

Wondheling cruciaal voor goede bewaring 
Na de oogst van bataat moet er voldoende aandacht zijn voor wondheling. Alleen dan kunnen de knollen gedurende meerdere maanden bewaard worden. Literatuurstudie leert dat in de VS aangenomen wordt dat een goede wondheling een hoge luchtvochtigheid (85-90%) en voldoende hoge temperaturen (29 °C) veronderstelt. Nieuwe cellen moeten immers gevormd worden (verkurking) om wonden af te sluiten voor invloeden van buitenaf. Voor bataat wordt geadviseerd de knollen bij 29 °C en bij een relatieve vochtigheid van 85 tot 90% te wondhelen. De noodzakelijke duurtijd van de wondheling kan evenwel variëren in functie van de groeiomstandigheden.

Dergelijke hoge temperaturen vereisen echter veel energie. De Vlaamse land- en tuinbouwers beschikken doorgaans niet over de nodige infrastructuur om bij dergelijke hoge temperaturen te bewaren. Meer kennis van de invloed van temperatuur en relatieve vochtigheid op de vorming van kurkweefsel (wondheling) is dan ook aangewezen. 


Energiezuinige aanpak mogelijk?

In bewaarseizoen 2017-2018 voerde PCA een eerste verkenning van wondheling van bataat uit. Vier scenario’s werden bekeken: hoge temperatuur en hoge relatieve luchtvochtigheid (24-27 °C en >90% RV), lage temperatuur en hoge relatieve luchtvochtigheid (15,5-16,5 °C en >90% RV), hoge temperatuur en lage relatieve luchtvochtigheid (24-25 °C en 60-70% RV) en een temperatuursverloop zoals bij de inschuring aardappel (ongeveer 13 °C en 85% RV).

De wondheling werd aangevangen op 6 oktober 2017. Na twee weken (20 oktober 2017) werd het bewaarregime aangevangen. Tijdens de bewaring werd bewaartemperatuur over een verloop van een zestal weken verlaagd van 15,5 °C tot 10 °C – ook al wordt in de Verenigde Staten vaak een temperatuur van 12-13 °C aangehouden in de lange bewaring. Nadien werd getracht om de temperatuur rond de 10 °C vast te houden. Vooral naar het eind van de bewaring liep de temperatuur in de bewaarcel op onder invloed van de hoge buitentemperaturen. Een zelfde bewaarregime werd gehanteerd voor de vier wondheelstrategieën. Vanaf 8 januari 2018 werd om de 6 weken beoordeeld.

 

Weinig problemen doorheen de bewaring
Voor een allereerste ervaring met de bewaring van bataat was het verloop van de bewaring een meevaller. De knollen bleven lang hard doorheen het bewaarseizoen. Zelfs in mei (na 7 maanden bewaring) waren de knollen nog mooi hard. 

Droogrot bij bataat

Droogrot bij bataat

Er waren ook weinig problemen met rot. Daar waar de knollen met zachtheid behandeld werden, viel er slechts sporadisch een knol weg. Anders was het gesteld met de bewaring van bataat in netzak in een aardappelloods. De netzakken verwondden de bataat te veel: de schil werd door de netzakken op vele plaatsen weggeschraapt. Deze verwondingen droogden onder de relatief koude en vochtige omstandigheden van de aardappelloods traag in. Hierdoor trad massaal droogrot op. 

 

 

 

 

Witte punt (beginnende kiem) bij bataat

Witte punt (beginnende kiem) bij bataat


Na verloop van tijd kan bataat uitlopers vormen. Vooral de bewaring bij relatief hoge temperaturen stimuleert deze kieming. Gekiemde knollen worden minder hard (door vochtverlies) en zijn minder aantrekkelijk voor verkoop. Ook de kieming betekende echter in dit oriënterende onderzoek geen enkel probleem. Zelfs in de lange bewaring (tot mei) trad er nauwelijks kieming. In het ergste geval waren de knollen wit gepunt, maar de meeste knollen toonden zelfs geen of nauwelijks aanzet tot kieming. Op basis van deze ervaring lijkt de inzet van een kiemremmer geen noodzaak om een goede bewaring op lange termijn te realiseren.

 

 


Kurt Cornelissen (PCA)
Annelien Tack (PCG)

In samenwerking met
 


Met de steun van
 


Print

Aantal keer bekeken (264)/Commentaren (0)

Tags: bewaring

Links

x