X
GO

Actueel nieuws

Rode biet rassen en teelttechniek: ter plaatse zaaien of planten bio 2010

Rode biet rassen en teelttechniek: ter plaatse zaaien of planten bio 2010

Rassenproef rode biet met de vergelijking ter plaatse zaaien of planten in de biologische teelt 2010

Auteur: PCG bio beschutte teelt PCG bio beschutte teelt/woensdag 15 december 2010/Categorieën: Bio_beschutte_teelt, Projecten, Europa, Interreg IV, France-Wallonie-Vlaanderen, VETABIO, Publicatie, Voorlichting, proefverslag, projectinfo, Proefverslag, Niet-leden

Rode biet is een teelt die niet zoveel voorkomt. Toch steken de ‘vergeten groenten’ opnieuw de kop op, voornamelijk in de biologische teelt. Om een zicht te hebben op de meest geschikte rassen van deze teelt in koepel tijdens het voorjaar, drong een rassenproef zich op. Eveneens de vraag of ter plaatse zaaien, al dan niet uitplanten het meest rendabel is, werd in deze proef onderzocht.

 

Rassen
Alvro Mono (Vitalis), Boro (Bejo), Jannis (Bingenheimer), Pablo (Bejo), Robuscka (Bingenheimer), Wodan (Bejo).

Het plantmateriaal vervolgens uitgeplant werd op 25 maart op een afstand van 30 x 10 cm.
Het ter plaatse gezaaide object werd na opkomst uitgedund op analoge afstand als de plantafstand.

Resultaten
De uitgebreide beoordelings- en opbrengsttabellen kunnen in bijhorend rapport geraadpleegd worden.

Onderstaande foto's: Ter plaatse zaai (links) – geplant (rechts).

 
Alvro Mono (Vitalis)

    
Boro (Bejo)

    
  Alvro Mono (Vitalis)
  Boro (Bejo)
 
         
 
Jannis (Bingenheimer)

 
Pablo (Bejo)

 
  Jannis (Bingenheimer)
  Pablo (Bejo)
 
         
 
Robuscka (Bingenheimer)

 
Wodan (Bejo)

 
  Robuscka(Bingenheimer)
  Wodan (Bejo)
 

 

Bespreking
Alvro Mono (Vitalis) kende de magerste opkomst; in perspot maar vooral bij het ter plaatse zaaien schoot dit ras tekort. De oogst van Alvro Mono kwam in de drie sorteringscategoriën terecht, met een overheersing van het middelste segment gevolgd door het grote segment. Naar vruchtbeoordeling toe scoorde dit ras het slechtst van de zes opgenomen rassen.

Boro (Bejo): Bij de oogstbeoordeling werd een gemiddelde sortering vastgesteld. Ook kleine en grote stuks waren aanwezig maar overheersten niet in de productie. De overige eigenschappen werden bij dit ras als gemiddeld tot goed beoordeeld.

Jannis (Bingenheimer) was een laag gewas. De sortering van Jannis was eerder gemiddeld met binnen deze categorie een gemiddeld stukgewicht van 277,3 g; het aantal grote stuks bleef beperkt.

Pablo (Bejo) bracht het meest grote rode bieten op van alle rassen (gemiddeld stukgewicht binnen deze grove categorie 468,8 g). Voor de overige eigenschappen scoorde dit ras gemiddeld tot goed.

Robuscka (Bingenheimer): Hoog gewas door  het lange donkere loof. Hierdoor was de procentuele gewichtsverhouding bol/loof laag. Deze lage gewichtsverhouding reflecteerde zich eveneens bij de oogstbeoordeling. Robuscka vertoonde, bij onderling vergelijk met de andere rassen een groot aantal bieten van de kleine sortering. Door de aanwezigheid van witte strepen bij het doorsnijden van de vrucht, scoorde dit ras iets minder naar gebruikswaarde toe.

Wodan (Bejo) vertoonde een vlotte opkomst maar bij het zaaien in perspot kon duidelijk waargenomen worden dat meer dan de helft van de zaadjes dubbel opkwam (tweekiemig zaad). Bij de oogstbeoordeling kwam Wodan naar voor als het ras dat procentueel het meest middelgrote stuks aanleverde met een gemiddeld stukgewicht binnen deze categorie van 295,2 g. Dit reflecteerde zich eveneens in een klein aantal van de kleine sortering. De gebruikswaarde van de rode biet is iets lager door de minder mooie vorm van de vrucht.

Bij de objecten ter plaatse zaaien en planten werd geen verschil in gewashoogte vastgesteld. Wel kon het wortelgestel van beide objecten duidelijk onderscheiden worden. De ter plaatse gezaaide rode bieten hadden een lang maar weinig vertakt wortelgestel wat resulteerde in minder slappe bladeren bij zonnige dagen. De geplante rode bieten hadden daarentegen korte en sterk vertakte wortels.(figuur 1) Bij het beoordelen van de bladkleur was het opmerkelijk dat het geplante object donkerder was; mogelijks was dit te wijten aan de watergift die voor beide objecten parallel verliep ondanks de verschillende gewasstand. Een andere mogelijke verklaring is de extra voeding die door de perspot werd meegegeven bij het geplante object. De geplante rode bieten vertoonden eveneens een gezondere indruk wanneer we deze vergelijken met de ter plaatse gezaaide rode bieten daar er op deze laatstgenoemde vlekken op het loof aanwezig waren. Deze vlekken waren te vergelijken met symptomen van de bladziekte ramularia. Het loof van de ter plaatse gezaaide bieten was iets langer wat zich reflecteerde in een lagere procentuele gewichtsverhouding bol/loof. Bij de oogstbeoordeling kon een groter aandeel kleine bieten opgemerkt worden (met een lager stukgewicht ) en een kleiner aandeel van het gemiddelde sorteringssegment. Het aandeel grote bieten is eerder rasafhankelijk dan wel zaai/plant afhankelijk. Door de mooiere vorm scoorden de ter plaatse gezaaide bieten iets beter toe naar gebruikswaarde in vergelijking met de geplante bieten.

Besluit
Boro (Bejo), Jannis (Bingenheimer) en Pablo (Bejo) zijn zeker geschikt voor een teelt in het voorjaar onder koepel.

Pablo is echter niet beschikbaar in biologisch zaaizaad en vertoont een iets grovere sortering.

Alvro Mono (Vitalis) voldoet niet door de lage opkomst.

Robuschka (Bingenheimer) en Wodan (Bejo) zijn iets minder geschikt door respectievelijk de kleine sortering en het grote aantal tweekiemige zaadjes (extra arbeid voor uitdunnen).

Door het ter plaatse zaaien kunnen de kosten voor de opkweek van het plantmateriaal vermeden worden. Anderzijds is er aan deze techniek een extra arbeidskost verbonden, namelijk het uitdunnen na opkomst.

Ter plaatse gezaaide rode bieten vertonen een meer variabele sortering, wat met zich meebrengt dat deze vorm van telen meer geschikt is voor thuisverkoop dan voor het leveren aan groothandel of veilig.

Kwalitatief scoren deze ter plaatse gezaaide bieten iets beter dan de geplante. Voor de teler is het eveneens belangrijk volgende zaken tegenover elkaar af te wegen: kost plantgoed en arbeidskost uitplanten, kost loonwerker voor ter plaatse zaai, arbeid uitdunnen ter plaatse of voor het planten, voorsprong op onkruidbeheersing bij uiplanten.

Volledig rapport Rode biet rassen en teelttechniek ter plaatse zaaien of planten bio 2010

Samenwerking
Deze proef gebeurde in het kader van het project Vetabio.
Het project Vetabio werd gerealiseerd in het kader van het Interreg IV project Frankrijk – Wallonië – Vlaanderen met ondersteuning van het Europese Fonds van Regionale Ontwikkeling (FEDER), de Regionale Raad van Nord Pas de Calais, de Algemene Raad van het Noorden, de provincie Oost-Vlaanderen, de provincie West-Vlaanderen, de regio Wallonië en de algemene dienst van Wallonie.

     

        

publicatiejaar2010
afdelingBiologisch glas
Teelt of thema
  • Rode biet
Print

Aantal keer bekeken (8367)/Commentaren (0)

Documenten

Links

x